Kansarm in Dilsen-Stokkem?

10% van de kinderen in Dilsen-Stokkem leeft in een kansarm gezin. Zelf heb ik me als kind in Dilsen-Stokkem nooit zo willen noemen maar het was helaas ook mijn werkelijkheid. Mijn mama en papa hebben 4 kinderen moeten groot brengen met een minimum inkomen en het kindergeld. Na het faillissement van Cargo Carpets op het industrieterrein in Lanklaar zocht mijn vader maanden naar een job. Hij was “te duur” als arbeider geworden. Het systeem met leeftijdsopslagen maakte het quasi onmogelijk om toen als veertiger nog aan een job te geraken. Wij woonden in een sociale woning van Ons Dak. Gelukkig dat zo’n systeem bestaat. En toch was ik gelukkig als kind. In de zomer gingen we met 6 bosbessen plukken en verdienden we iets bij (in het zwart, sorry maatschappij). Het was de enige manier voor mijn ouders om een wasmachine te kopen. Of om ons ook eens, zoals onze vriendjes, naar Bobbejaanland te laten gaan. Mijn papa huurde dan een busje voor ons in. Een auto hadden we niet. De rest van de wijk kon dan mee met de bus en we deelden de kosten. Het sociale leven was toch iets anders dan vandaag. Toch zijn alle basisingrediënten om te delen nu zoveel makkelijker. Dit verleden maakt dat ik onbaatzuchtig op zoek zal blijven gaan naar een engagement om kinderen, zoals ik vroeger, kansen te geven.

Tegenwoordig zie ik veel sociale ondernemers engagementen opnemen. Dat maakt me zo blij. Zoiets moeten we toch in Dilsen-Stokkem ook klaar krijgen. Lees het verhaal van Solid Crafts al maar eens. Zij ontwikkelen en begeleiden duurzame handwerkateliers waar kansarmen op een eerlijke manier tewerkgesteld worden waar de focus ligt op hoog kwalitatieve grondstoffen en authentieke ambachten. De winst die hieruit voortvloeit, investeert Solid Crafts in sociale projecten: opvang van tienermoeders, ondersteuning van gevluchte en misbruikte kinderen… Met bijzondere aandacht voor persoonlijke sociale ontwikkeling en bewustwording van de eigen kracht. Een win-win verhaal waar iedereen beter van wordt!

Zo een Solid Craft maar dan met riet en vlechtwerk in Stokkem. Dat is toch iets dat met de nodige steun makkelijk moet lukken. Niet?

Ik zal mijn ouders altijd dankbaar blijven voor de kansen die ze mij toch hebben laten nemen. Het mag ook duidelijk zijn dat iedereen in Vlaanderen kansen krijgt als je ze zelf ook neemt.