spartacus

Heb je even tijd of doe je snel een statusupdate?

Het is weer bijna zover. We zijn een maand verwijderd van de verkiezingen. We moeten dan een keuze maken. Eentje die mee onze toekomst bepaalt. Het lijkt erop dat het weinigen echt iets kan schelen tenzij er weer eens een politicus heeft getoeterd op twitter of Facebook. En jij: heb je even tijd om dit artikel te lezen of doe je snel een Facebook statusupdate?

Disclaimer: mijn mening is uiteraard oranje gekleurd.

Een grote voorstander van niet gaan stemmen en blanco stemmen ben ik niet, maar als de verkiezingen je toch echt niet kunnen schelen dan hoop ik dat je gewoon niet gaat. De (eventuele) boete is vele malen beter voor jezelf en het land dan een extreme proteststem.

Persoonlijk vind ik jouw protest horen en je stem voor CD&V echter even belangrijk!

  • Enerzijds kunnen al onze politici beter luisteren naar de ontevreden mensen, de klimaatprotesten, de gele hesjes en de groeiende groep van mensen die het vertrouwen in de politici verliest. Ik trek daar trouwens lokaal veel tijd voor uit. Iedere week opnieuw ga ik zaterdagochtend met inwoners praten. Waar ik kan probeer ik na het luisteren oplossingen te bieden. Soms zijn die makkelijk, soms moeilijk en soms is het niet oplosbaar. Soms moet ik mensen ook wijzen op hun eigen verantwoordelijkheid. Ik probeer zoveel mogelijk de openlijke kritiek op de extreme meningen te mijden. Maar die extreme meningen mogen er gerust zijn. Dat houdt ons immers scherp.
  • Anderzijds heb ik zelf lang gezocht naar een partij die oplossingen zoekt voor reëele problemen zonder daarbij groepen mensen uit te sluiten. Het zoeken naar oplossingen loopt daar niet anders. Soms zijn die oplossingen makkelijk, soms erg moeilijk, soms onmogelijk en soms gaat het erover om mensen op hun verantwoordelijkheden te wijzen. Maar steeds is er één zekerheid: extreme oplossingen hebben zelden een duurzaam resultaat. Zelf zoek ik maximaal naar het oplossen van de problemen van vandaag en morgen zonder daarbij problemen door te schuiven naar de volgende generatie.

Soms zondig ik ook …

Deze week heb ik me echter wel weer eens laten verleiden om mee te gaan in een twitterdebat. Er werd nogal wat gekankerd na een tweet van Koen Geens. Vriend en vijand weet dat hij een immens goede job gedaan heeft op justitie. Weinigen deden hem dat voor op zo’n complex departement. Hetzelfde trouwens voor Jo Vandeurzen die zijn resultaten neerschreef in een boek. En uiteraard is het werk nog lang niet af. Dat weten Jo en Koen ook. Enfin … ik had beter niet gereageerd op die tweets, maar het was even sterker dan mezelf.

Ik snak naar een eleganter politiek debat. Eentje dat over inhoud gaat, over de problemen en uitdagingen van de mensen en niet over de vermeende tekorten van ene of gene politicus. Maar ik begrijp van de mensen waarmee ik spreek dat zij op zoek zijn naar makkelijkere en plezantere manieren om geïnformeerd te worden. Politiek gaat helaas niet over de BV uithangen in amusementsprogramma’s. De politici die daar aan mee doen maken een keuze om energie te steken in hun eigen populariteit, laten zich te vaak verleiden tot makkelijke populistische uitspraken. Cruciale politieke thema’s zijn (helaas) vaak complex en laten zich niet uitleggen bij Gert op de zetel of in een instagram story of facebook post.

Limburg … voorbeeld voor Vlaanderen

Hetzelfde hier in Limburg. Wat is er toch wat onzin verkocht op sociale media over de kilometerheffing en het Spartacusplan. Uiteindelijk is het enige dat echt telt het gevoel van die Limburger die zich wil verplaatsen zonder belachelijk hoge kosten. Niemand kan er naast kijken dat wij wat dat betreft een verwaarloosde regio zijn. De interventie van Lode Ceyssens was er dan ook poenk op. De feiten zijn sprekend: zowel binnen Limburg als vanuit Limburg naar Antwerpen, Mechelen, Brussel en Leuven is het onwaarschijnlijk hoe slecht het openbaar vervoer is uitgebouwd.

Waarom kan er voor Gent pro-actief gewerkt worden en moeten we in Limburg het voorzichtigheidsprincipe hanteren. (Lode Ceyssens)

Informatie

Maar even terug naar mijn zorg. Kijk even verder dan de politieker die nu plots op je facebook pagina verschijnt, de sympathieke gast die nu op feestje komt en die ogenschijnlijk wel wat op je lijkt van mening.

Je kan bijvoorbeeld dit rapport van het planbureau eens lezen. En ja, dat is misschien wel veel en erg complex! In tijden van partijbeloftes belooft iedereen wel een hoger inkomen, maar mij helpt het om te zien dat CD&V de laagste inkomens met 67 euro verhoogt terwijl de berekening voor NVA aantoont dat de laagste inkomens 13 euro minder verdienen en de helft van de winsten naar de 20% rijksten gaan. Door je te verdiepen kan je verder kijken dan de slogans die de aandacht afleiden van wat er echt telt.

Voor mij is het makkelijk: ik stem CD&V. Niet alleen omdat zij ver afblijven van de polarisatie en pleiten voor redelijkheid. Neen, vooral omdat zij in stilte en zonder getoeter op allerlei media werken voor zoveel mogelijk mensen en zonder groepen uit te sluiten. En uiteraard zal ook dat nog altijd beter kunnen. Maar spontaan denk ik dan toch aan al die mensen achter de schermen van Koen, Jo, Wouter, Lode en anderen die onnoemelijk veel (soms vrijwillig) werk leveren. Je hebt dit artikel tot het einde gelezen en nam je tijd. Dank je wel!

Misschien kan je het nu wel delen in jouw volgende statusupdate. Omdat jij wel weet dat oplossingen niet komen met extremen, maar door redelijkheid en nuance!